They took my friggin’ kidney!

 

Dis hoe ek voel oor die ou wat my skoene gesteel het.

 

 

Een van my gunsteling animasies op youtube is van Charlie the Unicorn wat deur ander eenhoring-perdjies verlei word om na Candy Mountain toe te gaan. Nadat hy eindelik verlei is, word hy wakker en sien n sny op sy lyfie: “Someone took my friggin’ kidney”, skree hy. Wel, dis hoe ek gevoel het toe ek vanoggend by die skoenerak in my Auberge in Zubrisi kom en my getrouste vriende, my kosbaarste stapskoene is weg. Daar staan wel n paar Merrils met oranje trim, maar my Keens met pienk trim is skoonveld.

Net 16 mense het daar geslaap en die vyf wat na die eerste rush oor is, is verstom. “En dit op Camino! Who would have thought!

Ek staan vir 15 minute besluiteloos rond, los n bitsige briefie op die Merrils en stap na die skoenwinkel op die brug. Nou het ek teen €129 n aanvaarbare en gemaklike nuwe paar skoene en het, net om nie kanse te vat nie, eerder die bus geneem Pamplona toe as om te stap. Op die bus kry ek vir Steffi van Duitsland wat weens erge blase op haar voete ook nie vandag kan stap nie – gedag sy het dit gister n bietjie oordoen.

Ek wonder vlietend of dit nie my lelike gedagtes teenoor John en Deb van Australië was wat hierdie ramp veroorsaak het nie, maar laat dadelik die gedagte gaan. Bogemoende paartjie, die honeymoon couple van dag 1, het ook gisteraand in die Auberge Souisa geslaap. Ek is lus vir n glasie wyn en vra of ons saam aandete gaan kry. Aussies sal mos graag n bottel rooiwyn met ander deel. Ons sit skaars, toe ek begin wonder. Hulle vertel van hulle afgelope troue in Salt Lake City in die VSA en hoe hulle op n kerkkamp ontmoet het. Toe die kelnerin nader kom, vra ek of ons n bottel wyn sal deel. Ek kon net sowel iets baie leliker voorgestel het, so heftig reageer hulle. Nee, nee … We don’t touch the stuff. Ooooops. Sal julle omgee as ek n glas rooiwyn bestel, vra ek onseker. John is gasieus, maar Deb verklaar, met n suur trek om haar Mormoonse mondjie dat as ek my ete wil bederf deur alkohol, is die seker my probleem. Na n lang tafelgebed by die straatkafee, eet ek langtand aan my seekos paella. Gelukkig het ek n glas wyn om die edge van die geselskap af te vat.

So nou lê ek lekker in n hotelkamer in Pamplona wat ek met Steffi deel. Ons het heerlik gelunch, met meer as een glas wyn, die katedraal gaan kyk, en more is nog n dag.

NS: By die restaurant sien ons vir Hans, die depressiewe Duitser van dag 2. Hy het sy toonnael verloor en ry nou maar bus verder!

2 thoughts on “They took my friggin’ kidney!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s