Hier sou Tim Noakes die horries kry

 

 

Om oor ‘n brug te stap. Puente la Reina.

 

Sneeu op die bergtoppe. Winter is nog hie heeltemal verby nie.

 

Ons is nie die eerste mense hier nie.

 

Klein kerkdeur in blou.

 

Toe Tim Noakes sy hoë proteïen, lae koölhidraat dieet uitgedink het, het hy seker nie aan die peregrinos op die Camino gedink nie. Hier is dit beslis die teenoorgestelde, en snaaks, dit werk – soos dit seker al oor die eeue doen.

Soggens begin n mens vir ontbyt met n stuk brood so lank soos jou voorarm. Jy sny dit in die lengte deur en plak dit dik met botter en iets soets. My gunsteling is heuning, maar dis nie altyd te kry nie. Andersins mermalada (soek die stukkies sitrus) of iets wat soos die mixed fruit jam lyk wat ons in die ou Suid-Afrika op die bediendes se brood gesmeer het. Dit sluk jy af met soet lemoensap en n koppie of twee cafe con leche (koffie met baie melk). Die enigste proteïen wat ek tot dusver vir ontbyt gehad het was n blou gekookte eier en hier en daar n stukkie kaas.

Ek eet nie as ek stap nie. Dis asof my voete vir my maag sê: jammer ou pêl, dis nou eers ons beurt. Meeste dae stop ek by n stalletjie so driekwart deur die stap en koop n piesang – weer eens nie n Noakesiaanse gunsteling nie. Na n San Miguel (lekker Spaanse bier) eet n mens gewoonlik n peregrino menu wat jou deur die bank €10 uit die sak jaag. Daar is n voorgereg, paella, sop of pasta of n salde mixte, as jy gelukkig is, dan of varkvleis, vis of varkvleis (die keuse is ietwat beperk) en n bakkie joghurt, roomys of flan (gekoopte creme caramel). By elke ete is daar n mandjie brood en n erdekruik vino tinto. Ek eet heerlik aan al die koölhidrate en voel jammer vir onse Tim dat hy so uitmis.

My beste tot dusver is die pinxtos of tapas wat n mens in die bars kan koop. n Halwe gekookte eier met n vet prawn daarop en n groot leksel mayonnaise, of n blokkie tuna met fyngesnyde rou uie en vasgepen met n olyf of n anchovy. Maar die lekkerste tot dusver was n skyf droog gebraaide spek (nogal dik) met crackling teen die rugkant af. Bestel jy dit, sny die bar-man dit in klein stukkies, maak dit bietjie warm en dien dit op met n lepel jalapeno chillies. Dit kom met die noodwendige manjie brood en n klein vurkie. Ek sit in die bar en kyk Europese sokker en eet my varkvleis, stukkie vir stukkie, met teugies rooiwyn tussenin. Pure vreugde.

Ek is seker daar is n manier om Tim se gospel hier op die Camino uit te leef, maar tot dusver is ek net dankbaar vir die lekker kos wat my genoeg krag gee om die een voet voor die ander te sit.

Vanaand slaap ek in n piepklein dorpie St Juan de Ortega. Sesuur was daar mis in die kerk, waar dié wat dit bygewoon het na die tyd n kruisie op n toutjie van die priester gekry het en n seëning om ons veilig te hou. Daarna was dit brood, wyn en varktjops in die bar – n feesmaal vir n moeë liggaam.

6 thoughts on “Hier sou Tim Noakes die horries kry

Leave a Reply to jenniefourie Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s