Vier weke te voet

 

Op Cruz de Ferro waar derduisende pelgrims al klippies neergesit het.

 

 

 

Windmeulenns en sneeu op die bergtoppe.

 

Madre nostre.

 

Kan nie genoeg van die blomme op die pad kry nie.

 

 

More is ek reeds vier weke te voet op pad na Santiago. Ek kan nie glo dat ek dit actually tot hier toe gemaak het nie. As alles goed verloop behoort ek oor tien dae in Santiago aan te kom. Ek het baie geleer in dié tyd. Hier is n paar lessies – ligsinnig en diepsinnig deurmekaar.

Moet nooit iets in n selofaanverpakking vir ontbyt eet nie (croissant, brood of muffin). Jy sal die verskriklikste sooibrand tot ten minste 11 uur hê.

Bewaar wat waardevol is ten alle koste en laat die res gaan. Die sakkie met my paspoort en kredietkaart gaan selfs stort toe saam met my. Die rosary wat Corneli vir my gemaak het, die buen camino skulpie van sussie Liz en die olifanthaar-armband van Liesbeth en Jomarie bewaar ek met my lewe. Ander goed het ek laat gaan, soos handskoene, dettol, n reën poncho en so aan.

My ondersteuningnetwerk hou my aan die gang. Elke dag se praat met Duan, William wat my besigheid aan die gang hou en almal wat na my pa omsien, is goud werd.

As jy uitkyk vir die tekens langs die pad sal jy nooit verdwaal nie. Dit geld vir die geel pyle op die Camino, maar sommer ook vir die lewe in die algemeen.

n Mens is sterker as wat jy dink.

Dis beter om na ander mense se stories te luister as om jou eie te vertel. Mense sê baie snaakse goed. Mary, n greenie van Kalifornië sê gister vir my: ‘My two favorite things are spirituality and hiking. And here I have both!’ Mooi so, Mary.

Pasop vir vasklouers. Hier op die Camino is daar baie wat glo dat hulle heil van ander afhanklik is.

Daar is niks soos n cerveza grande (groot bier) en n pakkie chips aan die einde van n lang stap nie.

Moenie n tog soos hierdie op n te klein begroting aanpak nie. n Mens het nou en dan bietjie geld nodig vir n nag in n hotel of n lekker ete.

Moenie oorreageer nie … behalwe soms. Dis nie nodig om jou reënjas uit te ruk en aan te trek as die eerste druppels val nie. Al wat gebeur is dat jy n kilometer later natgesweet weer alles moet terugpak. Oorreageer as iets in jou skoen jou pla. Sit op jou bas op die pad, trek jou skoen uit, sny n harde stukkie uit die binnesool met jou Swiss Army mes, verstel jou sokkie. Doen jy dit nie, het jy dae se pyn en lyding.

En einde ten laaste: doen iets wat groter as jyself is. Jy sal verstom wees as jy dit wel regkry.

6 thoughts on “Vier weke te voet

Leave a Reply to Duan Cancel reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s